Eyyam

“Kaybedilen her an, gelecekten çalınır; cesurca yaşanan şimdiler, geçmişin ağırlığını hafifletir.”

“2023’ten 1942’ye bir zaman yolcusuydum. İstanbul’un çekimser yüzü, Nazi Avrupasının dikenli taşları ve sisli New York silüeti ile çarpışıyor, kadim gölgeler bana evrenin varoluş şifrelerini fısıldıyordu. Ninova’nın kayıp Asur tableti, hem köklü bir öğretinin hem de tehlikeli arzuların anahtarıydı. Çağlar değişiyor, takvimler eskiyordu; ama suskun kadınların ve çocukların çığlığı, insanlığın peşini bırakmıyordu. Bir çocuğun acısını teniyle, kimliğiyle tartmak, insanlığa düşen en büyük karanlıktı. Yas, çocuğa aittir; suç ise hepimize, insan ırkına…”

Lal kayıp tabletin peşinde, her adımın onu hem geçmişin yara izlerine hem de geleceğin saklı umutlarına taşıdığına tanık olacaktı. Aşk, tutku ve sırlarla dolu bu mücadelede, onun kararlı adımları her anın değerini belirliyordu.

Her sınır bir sınav, her nefes bir keşif, her bakış bir meydan okumaydı. Bu yolculuk, sadece onun değil, okuyan herkesin kalbine dokunan, nefessiz bir serüven olacaktı.