Pazarören’den Maziye Akmak | Öğretmen Okulu Günlüğü

Kayseri, Argıncık, Taş Sineması, Alemdar Sineması, Toros Camii, Cemil Hoca, kete, çeyrek çaman, battaniye, yatakhane, okul kütüphanesi, Aşçı Hasan Emmi, yurt çocukları, Sıddık Çetin (rahmetli), Edeli, Marangoz Necati Amca, tavuk çiftliği, okul çiftliği, kazan dairesi, idare binası, vb. onlarca, yüzlerce isim, resim, özne, nesne olarak hayatımızın benzer, yakın, aynı, farklı yönler olan okul hayatı sahnesi.

Etrafında ortak hikâye yazdığımız bu okul sahnesinin taraflarını buluşturan kocaman bir dünya. En önemlisi de şairin ifadesiyle “karlı bir gece vakti bir dostu uyandıracak kadar’’ yürek yakınlığı bulunan geniş bir arkadaş silsilesi. Mimoza, gül, sümbül zenginliğinde. Erguvan mevsiminin sadelik ve dinginliğinde.

Yaşadıkça yaşayan şarkıdır Pazarören’de yatılı okul arkadaşlığı. Öğretmen okullarında yatılı olmak bir büyük hikâyenin en yaşanmış halkası olmaktır. Kimi zamanlarda yâd ellerde, bir başına, tek başına, duyduğunuzu yaşadığınız bir yalnızlık. Gurbet acısını iliklerinize kadar hissettiğiniz çok sesli yalnızlık şarkısı. 

Şairin dilinden:

Dinse de sesimize tiril yağan bu kar 

Sınıf tam içimde gelmeyen biri var